Türk Sorunu

Kapaktaki kişi Şehit Jandarma Astsubay Çavuş Semih Özbey’dir. Kendisi 1993 yılında Malatya’da doğmuştur. 18 Eylül 2015 tarihinde izin için memleketine gitmek üzere yola çıktığında, Tunceli-Erzincan karayolunda PKK terör örgütü mensuplarınca henüz 22 yaşındayken kaçırılmış; yaklaşık 6 yıl tutsaklığı sonrası gençliğine doyamadan, daha 27 yaşında şehit edilmiş bir evlattır. Dilerim ki kendisi de "Biri de hakkımı savunmaya çalışmış" diyebilsin. Saygı ve minnetle...

Bu yazıyı kaleme almamın temel amacı, Türk toplumunun ülkede olup bitenlerden birhaber yaşamasının, vatan millet naraları atıp terörist başı için "sayın" tabirini kullananların kendileri duymaları gereken utancı benim duymamdır.

​Kürt Sorunu

​Ortada sürekli ısıtılıp önümüze konulan bir "Kürt sorunu" söylemi var. Sahi, nedir bu Kürt sorunu? Hangimiz devlet kurumlarına gittiğimizde —ister bu toprakların doğusunda ister batısında olsun— Kürt kökenli bir memurla karşılaşmadık? Ülkenin her devlet dairesinde Kürt memurlar, çalışanlar mevcut. Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndeler, bu halk adına karar verme makamındalar; bu mu Kürt sorunu? Türk Silahlı Kuvvetleri’nde bu bayrak için canını vermiş, dağlarda kolunu bacağını bırakmış yüzlerce Kürt TSK personeli var. Bu yazının muhatabı, bu topraklara gönül bağıyla bağlanmış Kürt vatandaşlarımız kesinlikle değildir; aksine, bu ülkenin ekmeğini yiyip hainlik peşinde koşan Türk veya Kürt tüm şahsiyetsizlerdir.

​15.000 Şehit ve 33.000 Yaralı

​Dile kolay bir sayı: 15.000 ... 15.000 şehit, 15.000 anne, 15.000 baba, on binlerce kardeş, yüz binlerce eş, dost ve tanıdık. Görünüşe göre acı bu rakamlarla da sınırlı kalmıyor.

​Neden Öldü Bu Evlatlar?

​Bu şehitlerimizin çoğu güle oynaya ölmedi; kimisi yanarak, kimisi parçalanarak, kimisi de hipotermiden acı içinde can verdi. Madem sonunda bu noktaya gelecekti, madem teröristlere taviz verilecekti; neden öldü bunca şehit, neden yarıda kaldı bu hayatlar? Toplumda duyduğumuz "Bir evladım daha olsa o da feda olsun" sözü, millete yaranmak için söylenmiş boş bir laf değildir. Bu, evlat acısı yaşayan insanların, teröristlere asla boyun eğilmemesi ve ödün verilmemesi için canlarından can vererek gösterdikleri o son, acılı direncin ifadesidir.

​Terör Örgütü Liderine Sağlanan İmtiyazlar

​Ömrü kerpiç evlerde geçen, geriye sadece tabutları kalan şehitlerin acısı ortadayken, bebek katili Abdullah Öcalan için lüks imtiyazlar, villalar konuşuluyor. Van’da terör sempatizanlarının ve ölenlerin yakınlarının katılımıyla sözde taziye adı altında yapılan olaylar ise ne hikmettir ki ana akım medyada yer bulmuyor, sosyal medyada dahi karşımıza zor çıkarılıyor. Fakat ülkenin acı tablosu ve geldiği nokta ne yazık ki budur.

https://youtu.be/GxBVe071zQM?si=anz0eFdWmU7w9hM7

Haklarını helal etmeyecekler...